Sam's begin

Onze Sam in ondertussen reeds in zijn 10de maand.

Deze week is hij nog onderzocht in het centrum voor ontwikkelingstoornissen en zijn ontwikkeling loopt mooi volgens schema.

Ons Sammeke kan zich verplaatsen maar of je dat nu kruipen kan noemen? Hij trekt zich schuivend op zijn buikje voorwaarts.

Zijn woordenschat beperkt zich tot alle toonaarden van  Aaa

En momenteel denkt meneerke dat hij al zelf met een lepeltje kan eten,dus een serieus geklieder.

Drie weken geleden is ons ventje voor 't eerst op reis geweest. Een autoreis naar Oostenrijk.

Dat ging ongelooflijk vlotjes. In het hotel kregen we geregeld te horen wat een braaf manneke hij is. En dat is hijn echt. Ook is hij niet meer zo karig met zijn lachjes, hij lacht nu naar iedereen. zijn mama is nu terug aan het werk en ook dat verloopt vlot.

Laat ons hopen dat het allemaal zo vlotjes blijft gaan.

Onze Sam doet het nog steeds uitstekend .

Het is een héél serieus kind en echt schateren doet hij dus eigenlijk niet.

Je zou eens moeten zien wat voor streken wij hier soms uithalen om hem tot lachen aan te zetten.

Hij is nu volledig van de borst af en eet buiten zijn fruitpapje ook groenten en vlees ,vis of kip.

Je kan zeggen dat hij veel ,zoniet alles, lust. Het gebeurt dan ook dikwijls dat hij protesteert als zijn potje leeg is.

Waarin hij het aardje naar zijn mama heeft is zijn geringe slaap. Hij slaapt 's nachts wel goed en volledig maar overdag zijn het maar enkele hazenslaapjes.

En sinds vorige week heeft hij twee tandjes. Iets wat hij zelf ook als iets raar beschouwt.

Nog twee weekjes en hij zal zijn mama dagelijks enkele uurtjes moeten missen, als zij terug aan het werk gaat .

Het zal voor beiden een heel verschil maken.

Hij aanbid zijn mama en dat is wederzijds.

We gaan hem dan een fijne tijd bij bomma bezorgen zodat hij zijn mama niet te erg mist.

Het is weer eventjes geleden.

Geen nieuws is immers goed nieuws zeker?

Het eerste kerstfeest met onze Sam doet toch best wel raar.Hij stond model voor onze wenskaartjes en hij had er enorme lol in . In zijn blootje voelt hij zich erg in zijn sas. 't was een heel bewogen jaar dat is wel het minste dat je kan zeggen. Ik ben heel anders tegen de dingen gaan aankijken, ik ben een ander mens , ik ben bomma!

Onze Sam doet het wonderlijk goed,zijn plasprobleembjes buiten beschouwing gelaten.

Als ik dat ventje een dag niet kan zien loop ik werkelijk verloren. Hij toont al flink zijn eigen willetje, een klein persoontje.

Overdag slaapt hij buiten enkele hazenslaapjes zeer weinig hij is dan s'avonds vroeg uitgeteld.

Hij krijgt voor alles intresse en vooral het geluid van belletjes krijgt zijn aandacht.

 Echt een super kerstmanneke!

Het is nu reeds meer dan een week dat ons Sammeke niet meer zelfstandig plast.

Door middel van medicatie wordt ervoor gezorgt dat zijn blaas zich niet meer spontaan ledigt.

Dit moet ervoor zorgen dat zijn blaas mettertijd groter wordt, zodat hij later niet incontinent zou blijven.

n de dagkliniek werd het toedienen van de medicijnen, rechtstreeks in de blaas, voorgedaan aan zijn mama. Gelukkig zit verzorgen haar in het bloed.

We wisten natuurlijk dat zijn blaasje niet naar behoren werkte, maar de werkelijkheid komt toch nog zwaar aan.

Als magere troost blijft het cliché : het had veel erger....

Niet alleen heeft ons Sammeke droge pampertjes ook vervelende bijwerkingen zoals hardere ontlasting, niet meer transpireren en dus erg rood worden .

Dus heeft de arts de de dosis gehalveert

Gelukkig heeft onze Sam het genot van het tutteren ondekt. Gelukkig , omdat hij niet anders kon getroost worden dan door mama.

Tot het tijdsstip er is dat deze troost dan ook weer moet afgeleerd worden , blijf ik het toch een gemakkelijke oplossing, als troostje, vinden.

Wat gaat het toch ongelooflijk snel.

Zaterdag kreeg Sam zijn eerste fruitpapje en morgen komt hij logeren bij bomma en bompa.

Als voorbereiding op de vaste voeding had hij al een paar keertjes geproefd van een geplette banaan.

Maar nu krijgt hij dus dagelijks een volwaardige fruitpap.

De smaak beviel hem eigenlijk al direkt , het is toch heel wat , die stimulatie van de smaakpapillen.

De andere voedingen zijn nog wel zijn allereigenste moedermelk.

Voor het logeren krijgt hij afgekolfde melk in een flesje. Als dat maar goed gaat , want zijn avond-borstvoeding is ook een beetje één langgerekt knus samenzijn voor het slapengaan. Met die verandering in zijn voedingspatroon wordt hij nu soms midden in de nacht wakker.

Mama heeft zijn troost natuurlijk altijd bij dus wordt het morgen improviseren. We zien wel !

Vrijdag 13 oktober was onze Sam exact 4 maanden. I

k ging mee naar 't uza waar hij weer onder de loep genomen werd. Eerst was de neurologe aan de beurt, zij was heel tevreden en ons Sammeke schonk haar dan ook zijn allercharmantste glimlach. Zijn schedelomtrek werd gemeten en met een echo werden ook de ventrikeltjes gemeten. Deze waren hetzelfde als bij vorig onderzoek.

Het volgende onderzoek was een urodynamisch (what's in a name)

 Ons sammeke werd met een sonde op een tafel gelegd zodanig dat zijn buikje recht onder een camera lag.

Wij kregen loden schorten aan en de professor met zijn gevolg verdwenen achter een glazen wand om daar de blaasfunctie op een monitor te volgen. Het onderzoek werkte serieus op 't ventje zijn zenuwen en hij kreeg ook flink honger zodat hij het op een flink gebrul zette.

De resultaten van het onderzoek waren vrij complex voor leken zoals wij, een soort disfunctie tussen blaas en bekkenbodemspieren. De prof verzekerde ons dat ons Sammeke altijd zal moeten gesondeerd worden. Wat ook resulteerd in steeds medicijnen tegen infecties slikken. Maar.... ook weer volgens de prof komt ons kleintje er met zijn SB er al bij al "goed" vanaf.

Na een flesje(afgekolft) was het doorstane leed bij Sam weer geleden.

De zon scheen en ons Sammeke deed mee!

Vorige week werd onze Sam getest op het Centrum voor Ontwikkelingstoornissen.

De kindjes die op de neonatologie van het UZA verbleven worden daar opgevolgt. De resultaten waren zéér gunstig.

De eerste testen gebeuren rond de 3 maanden . Ons Sammeke scoorde mooi binnen het "normale".

Hij gaat nog tweemaal per week naar de kinesist .

Zij is ook zeer tevreden over de ontwikkeling van zijn beentjes. Ze werkt vooral aan de stramheid van ons Sammeke zijn nekje. Hij heeft nog steeds de voorkeur zijn hoofdje naar één kant te draaien.

Ik zend je een big smile van ons Sammeke.

Vandaag is hij op controle geweest voor zijn blaasfunctie. De dokter was tevreden ,in de toekomst moet onze Sam wel éénmaal per dag gesondeerd worden. Hij zou later zijn blaas kunnen trainen en zichzelf éénmaal per dag sonderen of eventueel zijn blaas ledigen door drukken op zijn buik.

Maar dat zijn zorgen voor later. Nu is hij heel goed. Dat merk je wel op bijgaand fotootje.En we genieten enorm van zijn lachjes. V

olgende week moet hij terug bij de neurologe komen en ook zijn ontwikkeling wordt volgende week getest.

Ge ziet het een week zonder dokter is nog steeds uitgesloten.

Ondertussen is de wieg al vervangen door een box. Hij groeit gelijk die clichématische kool.

Een tut wil hij nog steeds niet, dus troosten gebeurt op de arm of aan moeders borst. Dat zal binnenkort ook verminderen als het fruitpapje eraan komt.

Voila ben je weer eventjes op de hoogte.

Onze Sam doet het heel goed hij lacht met geluid en krijgt al flinke"praatjes".

't Is zalig om hem te horen brabbelen.

Donderdag is hij voor de eerste maal naar de raadpleging van kind en gezin geweest. Daar heeft hij zijn eerste "officiele" inenting gehad. Och arme hij gilde serieus zene. Hij woog 6.100 kg en hij is 57.50cm groot. Ze zijn ook nog langs de neurologe geweest omdat op de laatste echo zijn ventrikeltjes nog wat te groot waren. Maar vermits hij heel alert is en ook zijn oogjes goed staan zag ze er niet veel kwaad in.

Toch zal men donderdag e.k. weer een scan ter controle maken. Die scan's altijd zijn ook niet erg gezond en... hij moet er weer voor in slaap. Omdat hij stil moet liggen geven ze hem dan een licht slaapmiddeltje.

Er is eigenlijk nog geen week gepasseerd zonder dat hij bij een dokter is geweest. Door al die ingrepen in zijn hoofdje heeft hij een voorkeurshouding ontwikkeld. Hij houdt zij hoofdje pracktisch niet naar die kant waar het draintje zit. Maar volgens de dokter groeit hij daar wel uit. De kinesist wordt ook nog geregeld bezocht, zij vindt zijn beentjes prima ze werk veelal aan de stramheid van zijn hoofdje, dus houd hij niet erg van die sessies.

Zijn geliefkoosde sessie is bij mama aan de borst.

Ons Sammeke was heel goed , ons Tamara minder, die had praktisch niet geslapen.

Sammeke (en ons Tamara moeten hun kamer delen met een jongetje van 5 waarvan om het uur de maag moet gespoeld worden,met het nodige lawaai.

't Is ook snikheet in 't ziekenhuis en zeker daar op de 5de verdieping.

Men had een raam opengezet en nu staat ons Sammetje vol muggebeetjes.

Hij heeft de middag in zijn voituur op de parking van 't uza doorgebracht, er is immers geen tuin.

De dokters zijn zeer tevreden en waarschijnlijk mag hij maandag al terug naar huis.

Voor de neurochirurgen is het ook (weeral) een raadsel hoe het darmpje uit het pompje is losgeraakt.

Dit gebeurt soms wel in de buikholte omdat het kind groeit, maar in 't hoofdje gebeurt dat(normaal) niet.

Bij onze kleine Sam dus WEL!

Voor het moment heeft hij dus weer een tulband om,maar voor de rest geen aparatuur of baxters of zo. Misschien was het nog niet duidelijk toen ze naar de kinderarts geweest zijn. In elk geval ze waren er op tijd bij en het zou geen extra letsel tot gevolg hebben.

Voor alle zekerheid, omdat Sammekes oogjes toch meer en meer naar onder zakte,belde de papa naar de neurologe.

Ze mochten nog diezelfde dag komen om een echo van het hoofdje.

 De echo was niet gunstig en toen men een scan van het hoofdje maakte zag men dat in het hoofdje het darmpje uit het pompje was losgekomen.

Men besliste om Sam 's avonds om 19u te opereren. De ingreep zou niet zo groot zijn. Om 20.u was hij terug in de ontwaakruimte . En toen we hem om 21.30 zagen was hij al hongerig aan 't zoeken naar moeders borst.

We hebben het erg gezellig en relax gehad in de Ardennen. Maar inderdaad ge zit met die kleine in uw hoofd en ge mist hem dan enorm hé.

Toen hij in 't ziekenhuis lag zagen we hem elke dag , weliswaar maar eventjes maar toch.

Nu ineens 10 dagen!!!!

We zijn gisteren recht van de Ardennen naar onze Sam gereden en dan toch wel efkens geschrokken.

Ons Sammeke zijn hoofdje vonden we nogal groot en zijn oogjes die ook steeds de neiging hadden om naar onder te draaien.

Allemaal van die zaken,die we lazen, die niet mochten... .

Ik probeerde men ongerustheid te verstoppen.

Want eigenlijk is hij helemaal een dikkie geworden, niet enkel zijn hoofdje en ons Tamara was daags voordien naar Dr Bettens geweest.

Alles was in orde alleen zou hij niet zoveel mogen bijkomen. Hij is op korte tijd teveel, te dik geworden.

Zijn fontanelletje stond ook niet te strak. Gisterenavond zijn ze hier ardeense forel komen eten en hij was ook weer vrij "zeurderig" ,zijn avondje weer hé.

Maar dat maakte dat ik vannacht toch flink aan het piekeren ben geweest.

Dus wij vandaag terug naar hen en toen vond ik hem er toch een pak beter uitzien.

Hij had ook een betere nachtrust gehad dan voorgaande. Het zal wel altijd een zorgenkindje blijven ,daar zijn we al van overtuigt.

Toen daarstraks zijn mondhoekjes naar boven krulden in een echt Sammekes lachje moest ik toch wel een traantje wegpinken.

We zijn in hun tuin een boompje(hortensia)met heerlijk geurende witte bloemen gaan planten, speciaal voor ons Sammeke dus een Sammekesboom.

Ik had dat al tijdens de zwangerschap beloofd. "Als 't kindje er dan is plant ik er een boompje voor."

't Is wel allemaal met enige vertraging verlopen maar ze kunnen samen groeien en bloeien!!!!

't Is een tijdje geleden dat ik nog wat van me liet horen . Maar nu zit ik hier te glunderen van kan niet meer.

Tamara en Johan zijn naar de gynaecoloog en ..... je raad het al,ons Sammeke is hier bij mij.

Het ventje slaapt en ik kan mij maar met moeite bedwingen om hem niet te pakken.

 Hij heeft dan ook zo'n ongelooflijk hoge aaibaarheidsfactor hé!

Morgen is hij een week thuis en dat bevalt hem zéér goed. Na zijn laatste voeding slaapt hij tot 's morgens.

Ze zijn maandagavond bij de kinderarts geweest. Ons Sammeke woog dan 4.650kg. De arts was geschrokken dat hij er zo goed uitziet,hij had zich een veel slechter beeld van ons Sammeke gemaakt.

Hij vondt 7 weken UZA ..... Ze kunnen dag en nacht bij hem terecht,wat natuurlijk heel welkom is.

Vandaag is er een blaasonderzoek gebeurt

Er word dan een contrastvloeistof in de blaas gespoten om te zien of er van de blaas een reflux naar de nieren is. Deze test had een gunstig resultaat, er was geen reflux.(oef)

Wat het éénmaal per dag sonderen betreft daar krijgen ze morgen uitsluitsel over.

s' Avonds heeft ons Sammeke zijn wakkere uurtjes en dan is het natuurlijk knuffeltime!

Dus........ Marianne was de afgelopen weken van onschatbare waarde voor mij .

't Is dan ook door de correspondentie met haar dat dit dagboek tot stand kwam. Ze was en is echt een steun waarvoor dan ook mijn allergrootste sympathie en welgemeende DANK !

Gisteren in de late namiddag, na dat men nog een controlescan had genomen mocht ons Sammeke dan eindelijk het ziekenhuis verlaten. 

 Overladen met sondeer(katheriseer)materiaal vertokken ze met hun drietjes huiswaarts.

We hadden de intentie het jonge gezinnetje enkele dagen voor zichzelf te gunnen,maar toen we voor een glaasje champagne werden geinviteerd konden we niet vlug genoeg daar zijn.

Een tochtje dat we al eerder op de dag hadden gemaakt. Bompa en bomma hadden ballonnen en een spandoek met welkom Sam gaan ophangen.

Voelde dat kleine ventje wel hoe gelukkig we allen waren? Het leven met hun kindje kan dan eindelijk beginnen .

Al staan er wel al een reeks doktersbezoeken in hun agenda.

Maar so far so good en we bekijken het dag per dag.

De evolutie van onze kleine Sam kan nog alle kanten uit. Voor dit moment genieten we dat hij eindelijk is waar hij thuis hoort!

Ons Sammeke is vandaag verhuist.

 Een beetje dichter bij de vrijheid.

Hij ligt nu op de kinderafdeling,een kamertje apart waar ons Tamara ook blijft overnachten. Hij trok nogal ogen hoor. Geen alarmpjes,of lichtjes die aan en uit floepen.

En het grote raam waar hij de buitenlucht zag, dat interesseerde hem eigenlijk nog het meest.

Ons Tamara was ook zichtbaar tevreden om deze stap voorwaarts. Het zijn nu nog de neurochirurgen die hun fiat moeten geven over onze Sam zijn ontslag. Morgen komen ze zien of het wondje droog is gebleven. De blaas word terug gesondeerd maar dat levert weinig of niets op, waarschijnlijk word dat later terug afgeschaft.(hopelijk wel)

We denken ,hopen ,dat hij toch nog deze week naar huis mag.

We bekijken het van dag tot dag ,dat hebben we de afgelopen 7 weken wel geleerd.

De dokters zijn gisteren bijeen geweest en ze hebben beslist ons Sammeke vrijdagmorgend te opereren .

 Ze zullen het verwijderen van het externe en het inplanten van van een inwendig shuntje in eenmaal doen. Hij moet dan nog eventjes terug naar de intensieve neonatologie.

Als hij goed recupereerd word hij naar klina gebracht. Dat zou ook maar voor enkele dagen zijn.

Ik durf nu toch al voorzichtig hopen dat hij volgende week thuis mag zijn.

Het ventje was vandaag heel rustig en weet gelukkig nog niet wat hem weer boven het hoofd hangt!

De laatse dagen is ons Sammeke gewoon een "boeleke":eten, plassen, kakken en veel slapen!

En ondertussen weegt dat boeleke al ongeveer 3.800kg.

Hij ziet er ook een pak beter uit ! Hij zal in vorm moeten zijn voor volgende week . Het ganse team heeft dinsdag een "Sammeke's vergadering".

Er wordt dan ook beslist wanneer ze hem opereren. Dan zullen we misschien ECHT mogen aftellen naar zijn thuiskomst.

Sammeke is vanmorgen dus weer geopereerd.

Ze hebben dat kathetertje van zijn hals vervangen. Volgens ons Tamara een flinke snede. Nu zit het kathetertje lager in zijn borstje. En dat zou maar een klein gaatje zijn. ?????

Ik heb hem vandaag dus alleen maar slapend gezien, weer aan het bekomen!

Ja weer ...een foutje? wie zal 't zeggen? Ons Tamara heeft gisteren de professor aangepakt. Wat een moederinstinct toch allemaal doet hé!

Van een verlegen persoontje is ons dochter veranderd in een leeuwin die voor haar jongske vecht. Ik ben wel zeer trots op haar.

De prof kon eigenlijk niet veel meer zeggen dan sorry! Maar je verontschuldigen doe je toch maar als je wat fout deed !?

Hier ben ik weer, wéér slecht nieuws.

Ons Sammeke was de laatste dagen echt ongelooflijk aan het floreren. Sinds vorige week zijn er 600 gr bij . Hij was rustig en zonder pijn .

Je weet dat ze vrijdag dat kathetertje gestoken hebben. Wel dat zelfde kathetertje(kan normaal weken blijven zitten) was aan 't lekken. Er werd een chirurg bij geroepen en 't zit dus weer niet goed. Vanavond om 7 u gaat men het vervangen!!!!! Om 13.00u heeft ons Sammeke gegeten maar moet nu dus weer huilen van de honger,hij moet nuchter zijn voor de ingreep.

Zijn daar nu studenten bezig of wat is dat daar allemaal. Het kan nu toch echt niet meer hé!? En wij zijn zo machteloos . De antibiotica moet hij tot maandag nemen ,dinsdag wordt vergaderd wanneer het verwijderen van het externe en het inplanten van het shuntje gaat plaatsvinden. Maar die ingrepen zouden toch volgende week gebeuren.

En dan ....zou 't een kwestie van een paar dagen zijn voor hij eindelijk de wijde wereld in mag!

Rond zes uur ,Sam had heel de middag niet mogen eten, kwam men vertellen dat de operatie morgen om 8 uur zou gebeuren!!!!!

Er zijn weer een paar dagen gepasseert en ons Sammeke zijn toestand is weer gestabiliseerd.

Alhoewel 't weer eventjes spannend is geweest.

Zoals ge weet worden er alle dagen kweekjes gemaakt van het afgevoerde vocht om te zien hoe 't zit met de infectie. Eigenlijk is het de bedoeling van 14 dagen na de eerste positieve kweek het schuntje te verwijderen.

De resultaten van die kweken komen altijd ongeveer drie dagen na het nemen. De eerste positieve kweek was de 4° of de 5°dus waren we daar eigenlijk al gerust in.

 Maar nu eergisteren had men een negatieve kweekuitslag van de 9°.

Men zei als de volgende ook negatief was dat men dan morgen (dus zaterdag) het shuntje moest goed plaatsen(chirurgisch) Dat was dus weer héél spannend maar zaterdagochtend waren de resultaten van het laatste kweekje goed ,dus OEF!!!!

Eigenlijk heb ik nu ook nog een goed nieuwsje ons Sammeke is ondertussen al een 300 gr bij gekomen.

Het is er al aan te zien ,bolle wangetjes,om in te bijten!!!

De ingreep bij ons Sammeke is weer voorbij .

 Er steekt nu een kathetertje net onder zijn halsje,voor zover ik kon zien.

De ingreep was pas om 4 uur zodat ons Sammeke weer veel honger heeft moeten lijden(moest nuchter zijn )

De professor heeft zich nog eens uitgebreid verontschuldigd voor de gebrekkige communicatie . Maar echt veel wijzer zijn ze niet geworden.

De functies van ons Sammeke zijn momenteel in orde ,maar er kan zich nog altijd een verandering voordoen.

Dus wat betreft zijn stoelgang ,een dikke vette kwakkel! Alleen zou hij wat moeten aankomen!

Maar natuurlijk,hoe dikwijls is 't ventje al nuchter moeten zijn voor een algemene verdoving.

De volgende ingreep is dus binnen ongeveer een dag of 10 ,het externe draintje verwijderen,dan enkele dagen pauze en dan weer een inwendig draintje.

 Ik zie in elk geval door de bomen het bos niet meer!

Ik heb vandaag weer geen goed nieuws hoor.

 Men is heel de dag bezig geweest om bij ons Sammeke een adertje te zoeken om het kathetertje voor zijn antibiotica aan te sluiten.

Na pogingen van verpleging,dokter, anesthesisten en zelfs kindercardioloog is dit niet gelukt.

 Ons Sammeke is precies een blauw zift. Men gaat nu(nu deze avond) chirurgisch een adertje moeten vrij maken.

Die antibiotica moet hij nog tot 18 juli krijgen, men dient deze toe d.m.v. een kathetertje omdat dat een half uur moet druppelen en dit om de 8 uur.

Dr Bettens heeft gisteren gebeld met het uza en enkele uurtjes later heeft de prof (hoofd neonatologie) zich bij ons Tamara komen verontschuldigen, er is een afspraak geregeld tussen hem en Tamara en Johan voor morgen!!!

We zijn nu op een telefoontje aan 't wachten !!!

Misschien morgen meer. In elk geval 't wordt vervolgt.

Ik heb juist een serieuze huilbui.

 Ik hoop dat het een beetje over gaat door te schrijven.

Ik weet echt niet meer wat ik ervan moet denken!!!!!!

 Eerst zei men dat men hem woensdag ging opereren, vanmorgen zei men dat woensdag het operatiekwartier geloten is.

 En toen Johan later op de dag met een neurchirurg sprak zei die dat zij(de neurchirurgen) al wilde opereren, maar dat de neonatologen tot maandag de antibioticakuur willen geven.Vervolgens zou men een een kweek nemen en dan zou hij eventueel donderdag 19 kunnen geopereerd worden.

Een dokteres tegen ons Tamara dat hij teveel ontlasting heeft en dat dat later problemen zou kunnen geven!!!

 Deze dokteres weet waarschijnlijk nog niet eens dat Sammmeke borstvoeding heeft (dit geeft tot 8 vuile pampers p/d) en dan nog die antibiotica!!

 Gisteren mocht hij 24 uur niet aan de borst omdat ze vonden dat hij te weinig aankomt! Resultaat van die 24 uur ????

Daar hebben we het raden naar!

Het ventje had gisteren en vandaag pijn, (krampjes???) nu hebben daarvoor bloed getrokken en een urinestaal.

Johan gaat dr Bettens(kinderarts van Klina) trachten in te schakelen.

Ik vernam zopas dat ons ventje op woensdag geopereerd wordt.

Al bij al als er geen afstotingsverschijnselen zijn zou hij toch nog 14 dagen in

 't uza moeten blijven.

Tegen hij naar huis kan is hij anderhalve maand (in 't gunstigste geval)

 Heel de situatie werkt serieus op mijn systeem zene!!

Maar soit niet gezeurd, na regen ......

Met ons Sammeke is het (gezien de omstandigheden) goed.

Eigenlijk weer een goed nieuwsje(onder voorbehoud) ons Sammeke moet niet meer gesondeerd worden, hij heeft beslist om het zelf maar te laten lopen :-))) Awel wat zegt ge daar van !!!!!!!!!!!

Van de warmte heeft hij niet zoveel last, 't ventje weet niet beter  't is daar immers altijd zo warm.

Het is nog steeds hetzelfde met ons Sammeke.

 We veronderstellen dat hij maandag a.s. weer geopereerd wordt. Dit zijn echter maar gissingen. Dan is het nog maar de vraag of het shuntje niet wordt afgestoten.

We hopen dat hij nu binnen de 14 dagen naar huis mag.

Sammeke deed het vandaag (gezien de omstandigheden) weer goed, hij begint ons al een beetje te observeren tot hij dan weer in een genezende slaap verzinkt.

Zijn hoofdje is (sinds woensdag) ingepakt en 't is precies een kaboutertje.

Dat verbandje gaat altijd in een puntje staan en dan is 't precies een puntmutske , alleen niet  in het rood.